ถาม: Shalom koon..., My husband and I were reading some of your writing. And I was wondering about the term hidden manna in a christian... what do you mean

คุณ... ค่ะ ดิฉันและสามีได้อ่านบทความที่คุณเขียน ดิฉันแปลกใจว่า คำว่ามานาที่ซ่อนไว้ที่คุณใช้คืออะไรค่ะ

...Pou Lek Noy (...ผู้เล็กน้อย): It’s the deeper knowledge hidden from many people and open to a few.

• When God opens your eyes, your life will never be the same.

• You can take off your mask (hypocrite).

• You can overcome sin in you.

• You can enjoy Christ in your daily life.

Even I tell people, but they will not see it, and they will not believe it if God doesn’t open their eyes.

คือพระคำล้ำลึก หรือข้อลึกลับของพระเจ้าที่ทรงเปิดเผยให้บางคน แต่ปิดไว้จากหลายคน (มัทธิว 13.11, 13, 16-17, 19; วิวรณ์ 2.17) และเป็นอาหารแข็ง (ฮีบรู 5.11-14; 6.1-12)

• เมื่อเราได้รับการเปิดตาชีวิตคริสเตียนจะไม่เหมือนเมื่อก่อน

• เราสามารถถอดหน้ากากที่ใส่มานานแสนนาน และเราเลิกหน้าซื่อใจคดได้

• เราสามารถเอาชนะบาปที่อยู่ในเรา

• เราสามารถมีสันติสุขทุกวันได้

ถึงแม้ว่า ผมจะบอกทุกคน แต่ไม่ใช่ทุกคนที่อ่าน-ฟังจะเห็น เข้าใจ และรับได้ ถ้าหากพระวิญญาณบริสุทธิ์ไม่เปิดตาเขา

ถาม: เรื่องการอธิษฐาน (ไม่) ลงพระนามพระเยซูในตอนท้าย อยากให้อาจารย์อธิบายอีกครั้งค่ะ ขอข้อพระคัมภีร์ด้วยนะค่ะ แล้วถ้าพี่น้องยังรับไม่ได้ ในขณะเราเข้ากลุ่มกับพี่น้อง เราควรทำยังไงดีค่ะเพื่อไม่ให้พี่น้องสะดุดค่ะ ขอบคุณค่ะ

ตอบ: การกระทำทุกสิ่งในพระนามพระเยซู และการอธิษฐานลงท้ายในพระนามพระเยซูไม่เหมือนกัน

• การกระทำทุกสิ่งในพระนามพระเยซู คือหลักการการดำเนินชีวิตประจำวันของคริสเตียนตั้งแต่เช้าจนเย็นทุกวัน

• ส่วนการอธิษฐานลงท้ายในพระนามพระเยซู คือคริสเตียนศาสนาใช้เพื่อจบคำอธิษฐานของเขา พระเยซูไม่เคยสั่งให้เราทำ และไม่เคยสอนให้เราปิดคำอธิษฐาน แต่ให้สนิทในพระเยซูด้วยการอธิษฐานอยู่เป็นประจำ (โรม 12.12 / 1 เธสะโลนิกา 5.17 / 1 เปโตร 4.7) การอธิษฐานก็คือการหายใจรับชีวิตพระเจ้า และปักใจไปที่พระวิญญาณ เราขาดไม่ได้ ถ้าเราหยุด เราอยู่ในความบาปและความตาย (โรม 8.5-7)

พระเจ้าต้องการให้เราดำเนินชีวิตในพระนามพระเยซูทุกวันด้วยการ...

1. เอาน้ำให้ทุกคนดื่ม (มาระโก 9.41) เราไม่ต้องบอกเขาว่า ผมทำในพระนามพระเยซู

2. ต้อนรับทุกคน (มัทธิว 18.5) เราไม่ต้องบอกเขาว่า ผมทำในพระนามพระเยซู

3. ร่วมกันนมัสการ (มธ. 18.20) เราไม่ต้องบอกเขาว่า ผมทำในพระนามพระเยซู

4. ขอ (ยอห์น 14.13-14) เราไม่ต้องบอกเขาว่า ผมทำในพระนามพระเยซู

5. เผยพระวจนะ (แบ่งปันพระคำ) ในพระนามของพระเยซู (มธ. 7.21-23)

6. ขับผีออก (มธ. 7.21-23) เราใช้พระนามพระเยซูเพื่อไล่ผีและรักษาโรคได้ (กิจการ 3.6)

7. กระทำการมหัศจรรย์เป็นอันมากในพระนามของพระเยซู (มธ. 7.21-23)

8. ทำงาน ทำกับข้าว ทานข้าว มอง ฟัง คิด ช่วยคนขัดสน ใช้คอม เฟส ใช้ชีวิตและรับใช้ เราไม่ต้องบอกเขาว่า เราทำในพระนามพระเยซู

9. ดำเนินชีวิตทุกเวลานาทีในพระนามพระเยซู (กาลาเทีย 2.20)

สรุป ก็คือในพระนามพระเยซูเป็นเรื่องของการกระทำไม่ใช่แค่คำพูด หรือลงท้ายตอนอธิษฐานอย่างเดียว

• เมื่อชีวิตของเราดำเนินทุกวันในพระนามพระเยซู ก็คือเรารักษาถ้อยคำของพระเยซู เราคือตัวแทนของพระเยซูในโลกนี้ เราไม่ทำทุกสิ่งตามใจเรา และพระเยซูก็จะกระทำให้เมื่อเราขอ (ยน. 14.13-14 / 15.7)

• คริสเตียนขอตามใจ ขอบ้าน ขอรถ ขอแฟน สามี ภรรยา ขอลูก การงาน การเมือง ขอไปหมดเพื่อเราเอง ตามใจเราเอง และจากนั้นก็ลงท้ายในพระนามพระเยซู นี่คือสาเหตุที่พระเยซูไม่กระทำให้ เราจึงผิดหวังเป็นประจำ

• การขอและกระทำทุกสิ่งในพระนามไม่ใช่คำพูดตอนลงท้าย แต่เป็นการกระทำและดำเนินชีวิตครับ

เป็นเรื่องที่เราหลีกเลี่ยงได้ยาก พี่น้องมากมายจะสะดุด เนื่องจากคาทอลิกและศาสนาคริสต์ทำกันมานานแล้ว ด้วยความไม่เข้าใจของผู้นำที่ทำ และสอนให้คนอื่นทำตาม ถ้าใครไม่ลงท้ายถือว่าผิด และพระเจ้าจะไม่ตอบ แต่เท่าที่เราเห็นผ่านมา พระเจ้าไม่ค่อยจะตอบเราเลยทั้งๆ ที่เราลงท้ายทุกครั้งเมื่ออธิษฐานจบ

ใครที่รับได้ก็เป็นสุข เพราะพระวิญญาณเปิดเผยต่อเขาได้ ใครที่รับไม่ได้ก็ไม่ได้เข้าสู่กระบวนการการเปลี่ยนแปลง เพราะเขายังดำเนินชีวิตในความไม่จริง ความจริงจะปลดปล่อยเราให้เป็นไท (ยน. 8.33)

มันเป็นเรื่องของตาครับ

ถาม: อาจารย์คะ ทำไมเราควรเรียนพระคัมภีร์ที่แปลจากกรีกโดยตรงคะ ต่างกับที่แปลจากฮีบรูอย่างไร เล่มไหนน่าเชื่อถือกว่ากัน แล้วที่ใช้ในปัจจุบันแปลจากภาษาอะไรคะ

ตอบ: เราต้องใช้กรีกเพื่อช่วยให้เข้าใจความหมายที่แท้จริงเพราะว่า ทุกวันนี้มีการแปลที่ผิดเพี้ยนมากมายครับ

ยกตัวอย่างในมัทธิว 3.2 / 4.17 แผ่นดินสวรรค์มาใกล้แล้ว (แปลผิด) อาณาจักรสวรรค์มาใกล้แล้ว (แปลถูก)

ฟิลิปปี 1.21 สำหรับข้าพเจ้าการมีชีวิตอยู่ก็อยู่เพื่อพระคริสต์ (แปลผิด) การมีชีวิตอยู่ก็คือพระคริสต์ (แปลถูก)

• ฮีบรู คือพระคัมภีร์เดิม เราควรเรียนรู้ และกรีก คือพระคัมภีร์ใหม่

• คริสเตียนช่วง 100-300 ปีแรกเขียนพระคัมภีร์เป็นอาราแมคและกรีก

• ภาษากรีกต้นฉบับทุกวันนี้มีประมาณ 5,500 เล่ม และไม่มีใครรู้ว่า ฉบับไหนคือต้นฉบับ

• 5,500 เล่มดังกล่าวมาจากสองแหล่งที่เขียนไม่ตรงกันในหลายๆ เรื่องและหลายๆ ที่ สองแหล่งดังกล่าวก็คือ Greek Antioch (จากอียิปต์) และ Greek Alexander (จากโรม)

• แต่ขอบพระคุณพระเจ้าที่พระวิญญาณทำงาน เปิดตา เราจึงพบความจริง ไม่ขัดแย้งในเรื่องที่เป็นเรื่องใหญ่ และน้ำพระทัยของพระเจ้า

• สาเหตุที่มีกรีก 5,500 ฉบับก็เพราะว่า ผู้เชื่อสมัยก่อนรักพระเจ้ามาก และขอก็อป (คัดลอก) ต่อๆ กันมา แต่บางคนตัดออก เพิ่มใส่ หรือเปลี่ยนคำพูด “ด้วยความปรารถนาดี”

• กรีกแบ่งออกเป็นสองส่วนใหญ่ๆ ที่คริสเตียนนิยมใช้กันแพร่หลายคือ Strong Greek และ Interlinear Greek เราควรใช้ทั้งสอง แต่ด้วยความระมัดระวัง

• เล่มที่แปลตรงกรีกมากกว่าเล่มอื่นคือฉบับฟื้นฟู แต่เล่มอื่นก็พอใช้ได้ (แต่ผิดเยอะมาก)

สิ่งที่สำคัญไม่ใช่เราเก่งกรีกหรือฮีบรู แต่มันเป็นเรื่องของการเปิดตาจากพระวิญญาณ กรีกจึงจะเป็นสิ่งที่ช่วยผู้ชนะให้เห็นครบถ้วนครับผม

“ถ้าไม่มีเราคงได้บอกท่านแล้ว” “เราไปจัดเตรียมที่ไว้สำหรับท่านทั้งหลาย”

“เราไปจัดเตรียมที่ไว้” การจัดเตรียมของพระเยซู ก็คือพระองค์ไปตายที่กางเขน และฟื้นขึ้นมาจากความตายเพื่อเป็นพระวิญญาณที่จะนำพระเจ้าเข้ามาอยู่ในเราซึ่งเป็นวิหาร หรือที่อยู่ที่อาศัยใหม่ของพระบิดา เรากับพระเจ้าจะอยู่ด้วยกันในวิญญาณของเราทุกวัน นี่คือความหมายที่พระเยซูตรัสว่า เราไปจัดเตรียมที่อยู่ไว้ให้ท่านทั้งหลาย ไม่ใช่ไปจัดบ้านหลายหลังบนสวรรค์เพื่อรอพวกเรา

14.3 และถ้าเราไปจัดเตรียมที่ไว้สำหรับท่านแล้ว เราจะกลับมาอีกรับท่านไปอยู่กับเรา เพื่อว่า เราอยู่ที่ไหน ท่านทั้งหลายจะอยู่ที่นั่นด้วย

• ถ้าอ่านบทนี้ไปเรื่อยๆ เราจะเห็นว่า เป็นเรื่องของชีวิตนี้ ไม่ใช่ตอนที่จะไปอยู่บนสวรรค์

• เราจะกลับมาอีกรับท่านไปอยู่กับเรา คือย้ายเราออกจากอาณาจักรอาดัมที่เป็นฝ่ายเนื้อหนัง เข้ามาอยู่ในอาณาจักรของพระบุตรในฝ่ายวิญญาณ (โคโลสี 1.13)

14.7 ถ้าท่านทั้งหลายรู้จักเราแล้ว ท่านก็จะรู้จักพระบิดาของเราด้วย และตั้งแต่นี้ไปท่านก็รู้จักพระองค์ และได้เห็นพระองค์”

พระเยซูเริ่มเปิดเผยตัวพระบิดาแล้วว่า อยู่กับพระเยซูตลอดเวลา

14.15 ถ้าท่านทั้งหลายรักเรา จงรักษาบัญญัติของเรา

คือพระเยซูพูดถึงพระบัญญัติใหม่ไม่ใช่พระบัญญัติเดิม

14.16 จะอยู่กับท่านตลอดไป คือตั้งแต่วันที่เราเชื่อจนตาย พระวิญญาณจะไม่ออกไปจากเราอีกเลย เมื่อเราทำบาปจิตเป็นคนทำ แต่พระองค์อยู่ในวิญญาณ และจิตส่วนที่เปลี่ยนใหม่แล้วของเรา ไม่ได้อยู่ในเนื้อหนัง และจิตส่วนที่ยังไม่เปลี่ยน เมื่อเราทำบาปพระวิญญาณไม่ออก แต่จะเสียพระทัย

คำว่า “ตลอดไป” กรีกคือไม่พรากจากไปไหน และจะอยู่ในเราตลอดไป

14.18 เราจะไม่ละทิ้งท่านทั้งหลายไว้ให้เปล่าเปลี่ยว เราจะมาหาท่าน

14.20 ในวันนั้นท่านทั้งหลายจะรู้ว่า เราอยู่ในพระบิดาของเรา และท่านอยู่ในเรา และเราอยู่ในท่าน

“ในวันนั้น” ก็คือตั้งแต่วันที่สาวกได้รับพระวิญญาณของพระคริสต์ และผู้เชื่อได้รับพระวิญญาณในทุกวันนี้

14.23 พระเยซูตรัสตอบเขาว่า “ถ้าผู้ใดรักเรา ผู้นั้นจะรักษาคำของเรา และพระบิดาของเราจะทรงรักเขา แล้วพระบิดากับเราจะมาหาเขา และจะอยู่กับเขา

ก็จะอยู่กับเขา ในที่นี้คือจะเคลื่อนไหวให้เห็นพระเจ้าครับ

14.27 เรามอบสันติสุขไว้ให้แก่ท่านแล้ว สันติสุขของเราที่ให้แก่ท่านนั้น เราให้ท่านไม่เหมือนโลกให้ อย่าให้ใจของท่านวิตกและอย่ากลัวเลย

14.28 ท่านได้ยินเรากล่าวแก่ท่านว่า ‘เราจะจากไป และจะกลับมาหาท่านอีก’ ถ้าท่านรักเรา ท่านก็จะชื่นชมยินดีเพราะเราบอกว่า ‘เราจะไปหาพระบิดา’ ด้วยว่า พระบิดาของเราทรงเป็นใหญ่กว่าเรา

• “เราจะกลับมาอีก” คือพระเยซูจะกลับมาอีกในฝ่ายวิญญาณ และนำพระบิดามาด้วยเพื่ออยู่กับเราในเรา โลกจะไม่เห็น แต่เราผู้เชื่อจะได้เห็นและสัมผัสพระองค์ ข้อนี้ไม่ใช่กลับมาเพื่อก่อตั้งอาณาจักรครับ

• “ไปหาพระบิดา” คือนำพระโลหิตไปถวายเพื่อการไถ่บาป และนำพระบิดาลงมาอยู่กับเรา

• พระเยซูตรัสว่า “พระบิดาทรงเป็นใหญ่กว่าเรา” พระองค์พูดในฐานะของบุตรมนุษย์ที่เป็นแค่มนุษย์ธรรมดา เพราะว่า พระเยซูในสภาพของบุตรพระเจ้า คือพระเจ้าพระบุตรที่เท่าเทียมกับพระบิดาในสวรรค์

บทที่ 14 เน้นเรื่อง พระเจ้าสร้างบ้านในเรา และย้ายออกจากพระวิหารแล้ว

…

ถาม: แต่ทุกวันนี้จิตใจหนูจดจ่อที่พระเยซูตลอดนะค่ะ แสดงว่า หนูเดินตัวเก่าอยู่

ตอบ: การเดินด้วยตัวเก่า เราก็จดจ่อที่พระเยซูได้ เหมือนคริสเตียนศาสนาทั่วๆ ไป

คริสเตียนศาสนาจะจดจ่อที่พระเยซูเป็นบางครั้งบางวันเท่านั้น เมื่อเลิกจดจ่อก็ไปใส่ใจเรื่องเนื้อหนังมากกว่า เขาไม่รู้ว่า เขาตายแล้ว “กับพระเยซู” เขาเป็นขึ้นมา “พร้อมกับพระองค์” และต้องเดิน “ด้วยวิญญาณ” ในพระวิญญาณ แต่คริสเตียนฝ่ายวิญญาณเน้นที่หลงรักพระเยซู พูดคุยไม่หยุด ไม่ปิดคำอธิษฐาน บอกรัก อธิษฐานเผื่อพี่น้อง ยกย่อง สรรเสริญ ฯลฯ

การเดินด้วยตัวใหม่แท้ที่จริงคือ

1. เชื่อและนับทุกวันว่า ตัวเก่าเราตาย ตัวใหม่เรากำลังเป็นอยู่ (เชื่อเอา - โรม 6.3-11)

2. ถวายตัวใหม่นี้ทุกวัน ให้พระเยซูที่อยู่ในเราใช้ร่างกายนี้เพื่อเกิดผลผ่านเรา (โรม 6.13)

3. เน้นที่การสนิทเพื่อให้ได้มาซึ่งการเปลี่ยนจิตใจใหม่ เลิกทำบาปได้ ไม่เน้นที่พยายามเลิกทำบาป

ถาม: ตอนเราเชื่อใหม่ๆ ..ผู้เชื่อเป็นแบบนี้ทุกคนมั้ยค่ะ

ตอบ: พระวิญญาณต้องรอจนกว่า เราเดินหลงทาง เดินในความมืด พยายามเชื่อฟัง รักษาพระบัญญัติ ทำดีด้วยตัวเองหลายปี จนเขายอมแพ้ และท้อเพราะเหนื่อย จึงมาเปิดตาเขา

จริงๆ แล้ว มานาที่ซ่อนไว้หรืออาหารแข็ง มีไว้สำหรับคนที่เชื่อนาน เชื่อผิด เดินผิด รับใช้ผิด ถ้าเขารักพระเจ้ามาก และถ่อมใจมากจะได้พบแน่นอนครับ

ถาม: รบกวนอธิบายเรื่องวันคริสต์มาสให้หน่อยค่ะ..ว่า จริงแล้วมีหรือไม่มีค่ะ

ตอบ:

1. ตั้งแต่มัทธิวจนถึงวิวรณ์ พระเยซูไม่เคยสั่งให้เราจัดงานฉลองวันเกิดให้พระองค์เลย เพราะทุกเรื่องที่สำคัญพระเยซูจะต้องสั่งให้เราทำอย่างแน่นอน

2. สาวกไม่เคยมีใครพูดถึง และจัดงานวันเกิดให้พระเยซูเลยตั้งแแต่หนังสือกิจการจนถึงวิวรณ์

3. งานฉลองวันเกิด คือการจัดงานของชาวกรีก/โรมันที่ทำกันมานานแล้ว

4. ถ้าหากเราจัดงานนี้ เราเป็นคริสเตียนศาสนา และคริสเตียนชาวโลก

5. สิ่งที่พระเยซูต้องการจากเรา ก็คือถวายชีวิต และร่างกายนี้เพื่อพระเยซูจะใช้ปรากฏพระองค์ออกมา เพื่อมนุษย์จะเห็นพระองค์ผ่านเรา

6. คริสเตียนมากมายล้มเหลวในเรื่องนี้ แต่เน้นมากเรื่องพิธี และเรื่องการจัดงานคริสต์มาสปีละครั้ง แต่ชีวิตห่างไกลพระเยซูมาก

7. ต้นคริสต์มาส คริสเตียนศาสนาในโรมได้มาจากศาสนาอื่น ที่ทำขึ้นเพื่อกราบไหว้พระของเขาที่มีกันมานานแล้ว อ่านเยเรมีย์ 10.2-9

2 พระเยโฮวาห์ตรัสดังนี้ว่า “อย่าเรียนรู้วิถีทางแห่งบรรดาประชาชาติ หรืออย่าคร้ามกลัวเพราะหมายสำคัญของท้องฟ้า ตามที่บรรดาประชาชาติคร้ามกลัวนั้น

3 เพราะธรรมเนียมของชนชาติทั้งหลายก็ไร้สาระ เขาตัดต้นไม้มาจากป่าต้นหนึ่ง เป็นสิ่งที่มือช่างได้กระทำด้วยขวาน

4 เขาทั้งหลายก็เอาเงินและทองมาประดับ เขาตอกไว้แน่นด้วยค้อนและตะปู มันก็เคลื่อนไหวไปมาไม่ได้

5 มันตั้งขึ้นเหมือนต้นอินทผลัม มันพูดไม่ได้ คนต้องขนมันไปเพราะมันเดินไม่ได้ อย่ากลัวมันเลยเพราะมันทำร้ายไม่ได้ มันก็ทำดีไม่ได้ด้วย”

6 โอ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ หามีผู้ใดเหมือนพระองค์ไม่ พระองค์ทรงเป็นใหญ่ และพระนามของพระองค์มีฤทธิ์มาก

7 โอ ข้าแต่กษัตริย์แห่งบรรดาประชาชาติ ผู้ใดจะไม่ยำเกรงพระองค์ เพราะพระองค์สมควรแก่การอย่างนี้ เพราะในบรรดาปราชญ์ของบรรดาประชาชาติ และในบรรดาราชอาณาจักรทั้งสิ้นของเขา ไม่มีผู้ใดเหมือนพระองค์

8 เขาทั้งหลายทั้งโฉดและโง่เขลา ไม้อันนั้นเป็นแต่คำสอนไร้สาระ

9 เครื่องเงินทุบนั้นเขาเอามาจากทารชิช และเอาทองคำมาจากเมืองอุฟาส เป็นผลงานของช่างฝีมือ และเป็นผลน้ำมือของช่างทอง เสื้อผ้าของรูปเคารพนั้นสีครามและสีม่วง เป็นผลงานของคนชำนาญทั้งนั้น

ถาม: แล้วคาทอลิครู้ได้ยังไงว่า 25 ธันวาเป็นวันเกิดพระเยซู

ตอบ: วันที่ 25 เป็นวันที่ชาวโรมันตอนนั้นฉลองวันกราบไหว้พระของพวกเขา เมื่อเขารับเชื่อ อีกไม่นานต่อมาคาทอลิกจึงประยุกต์ใช้ และเปลี่ยนมาเป็นวันฉลองคล้ายวันเกิดของพระเยซู

เรื่องเดือน เขาเดาเอานะครับว่าเป็นเดือนธันวาคม แต่ถ้าจะนับจริงๆ พบว่า พระเยซูถือกำเนิดเดือนกันยายน เนื่องจากคนสมัยก่อนนับผิดก็เลย “คลาดเคลื่อน” ครับผม

ถาม: พน. คะว่า คต. มอบร่างให้โรงบาลได้มั้ยคะเวลาพักสงบไปแล้ว บริจาคเลือดให้สภากาซาติได้มั้ย ผิดต่อพระคำมั้ยขอ พน ตอบลงเฟสด้วยคะเพื่อประโยชพี่น้องคนอื่นด้วย ขอข้อพระคำยืยยันด้วนนะคะ ขอบคุณคะ

ตอบ:

• เมื่อเราตาย (นอนหลับ) เรายังทำประโยชน์ให้ผู้อื่นได้ด้วยการบริจาคร่างกายของเรา และตอนเรายังมีชีวิต เราบริจาคเลือดได้ครับ อย่าเชื่อเหมือนกลุ่มพยานพระเยโฮวาห์ หรือพี่น้องผู้เชื่อที่ไม่ยอมทำสองสิ่งนี้

• เราตาย (พักสงบ) เราไปอยู่กับพระเจ้า ใครจะทำอะไรกับร่างกายเราก็ไม่มีผลอะไรต่อความรอด เมื่อถึงวันแห่งการฟื้นขึ้นเพื่อเข้าสู่อาณาจักรสวรรค์/ฟ้าใหม่และแผ่นดินโลกใหม่ อวัยวะส่วนที่เขาเอาของเราไปใช้ก็จะกลับมาเป็นร่างของเราเหมือนเดิม และเปลี่ยนสู่สภาพกายที่มีสง่าราศีครับผม (วิวรณ์ 20.13 / อิสยาห์ 26.19 / 1 โครินธ์ 15.52)

• ผู้เชื่อบางคนสงสัยว่า ถ้าเราไม่อยู่ในร่างกายนี้แล้ว ญาติทำพิธีศพแบบศาสนาอื่นให้เรา เราจะรอดไหม รอดครับผม ความรอดอยู่ที่ความเชื่อขณะที่เรายังมีชีวิตอยู่ ไม่เกี่ยวกับเรื่องการทำพิธีศพครับ

ถาม: การที่มีบุคคลคนนึงโดนสิ่งโสโครกใส่ตัว (โดนของ) ไม่ว่าจะเป็นการทำใส่จากคนคิดร้ายก็ดี หรือลอยมาตามลมก็ดี ผมมีคำถามครับ

1. ตามความเชื่อของคนไทยนั้น เวลามีเหตุการณ์แบบนี้ พวกเค้ามักพึ่งหมอผี หรือไม่ก็พระในการรักษา และหายด้วย!? แต่ในกลับกัน ทางคริสเตียนมีมุมมองใดในการแก้ไขเรื่องนี้ครับ และจะทำโดยวิธีใด?

2. ทำไมศาสนาอื่นจึงสามารถทำการไล่สิ่งโสโครกเหล่านี้ออกไปได้ ทั้งๆ ที่พวกเค้าไม่ได้อาศัยพระเจ้า เป็นไปได้หรือไม่ว่า พวกเค้าคือปาหี่หรอกชาวบ้าน?

3. โดยส่วนตัว อ. มีมุมมองเรื่องแนวนี้เช่นไรครับ?

ตอบ:

• อำนาจในฝ่ายวิญญาณมาจากสองแหล่ง คือจากพระเจ้า และจากผีมารซาตาน

• โลกนี้ตกอยู่ภายใต้การครอบครองของผีมารซาตาน มันแบ่งเขต มนุษย์ และสัตว์เพื่อครอบครอง

• ผีมารสามารถทำร้าย ทำลายมนุษย์ได้ แต่มีขีดจำกัดที่พระเจ้ากำหนดไว้ การใช้เวทมนตร์ อำนาจมืดของจริงก็มี และเมื่อเราเห็นพระ หรือหมอผีรักษา คือการร่วมมือระหว่างผีที่ทำร้าย และผีที่รักษา (เป็นพวกเดียวกัน) หมอผีบางคนรู้ว่า ผีกำลังใช้เขา แต่ก็ทำเพื่อผลประโยชน์และความปลอดภัย ส่วนพระ หรือศาสนาอื่นไม่รู้ตัวว่าถูกหลอก แต่คิดว่า มีอำนาจรักษาได้

• งานหลักของผีมารซาตาน ก็คือทำอะไรก็ได้เพื่อให้มนุษย์หลงทาง เชื่อผิด ปิดหู ปิดตาไม่ให้มนุษย์พบพระเจ้าและพระเยซู นี่คือที่มาของศาสนาทั่วโลกที่ซาตานเป็นคนก่อตั้งขึ้น เพื่อกลบเกลื่อนข่าวดีเรื่องความรอดที่ผ่านทางคริสเตียน มนุษย์จึงสับสน และค้นหาไม่เจอ

• งานรองของพวกมัน ก็คือหลอกลวงมนุษย์ให้เชื่อเรื่องอำนาจ หมอผี และศาสนาอื่นๆ ที่ดูเหมือนว่า จะรักษาโรคได้ และช่วยในหลายๆ ปัญหาได้ แต่แท้ที่จริงคือมารทำเองมาร แก้เอง หรือเล่นละครเพื่อหลอกเราครับผม

• เมื่อเราเป็นคริสเตียน เราพึ่งพระเจ้า และไม่ต้องกลัวสิ่งเหล่านี้เพราะว่า พระนามพระเยซูชนะโลกแล้ว อย่าเชื่อคำสอนที่ว่า ผีเข้าคริสเตียนได้ มันจะหลอกเราด้วยการแตะต้อง ทำให้เรามีอาการเหมือนผีเข้า (และเราก็ต้องมาหาศิษยาภิบาลที่โบสถ์ไล่ออกทุกอาทิตย์)

• เมื่อเราไปประกาศ พระวิญญาณมีสิทธิอำนาจไล่ผีมารออกจากคนที่ไม่เชื่อชั่วคราว เพื่อนำข่าวดีมาบอกเขา เมื่อมีญาติ หรือใครที่มาขอความช่วยเหลือจากพระเจ้า เราช่วยเขาได้ด้วยการอธิษฐาน และใช้พระนามพระเยซู

ถาม: “พระองค์ได้ทรงเลือกพระคริสต์ตั้งแต่ก่อนทรงสร้างโลก” พระเจ้าทรงรู้ใช่มั๊ยครับว่า มนุษย์ที่พระเจ้าสร้างไม่เชือฟังพระเจ้าแน่นอน แสดงว่า พระเจ้าจัดเตรียมหมดแล้วว่า จะให้โลกนี้จบลงยังงัยถูกมั๊ยครับ ไม่ได้ขึ้นกับสถานการณ์ที่เป็นอยู่ในโลก แต่มันขึ้นอยู่กับพระเจ้าอย่างเดียวใช่ป่าวครับ

ตอบ:

1. ตั้งแต่แรกเริ่ม พระเจ้าสามพระภาคทรงปรึกษาเรื่องการสร้างจักรวาลและมนุษย์—พระเจ้าทรงทราบล่วงหน้าแล้วว่า ซาตานจะกบฏ และทูตสวรรค์มากมายจะติดตามมันไป

2. พระเจ้าทรงมองเห็นล่วงหน้าแล้วว่า ถ้าสร้างมนุษย์ และให้เขามีสิทธิเสรีภาพในการเลือก (ไม่ใช่สร้างแบบหุ่นยนต์) มนุษย์จะถูกซาตานหลอกให้ทำผิด และไม่เชื่อฟังพระเจ้า

3. พระเจ้าปรึกษาเรื่องการไถ่ไว้เรียบร้อย คือพระเจ้าพระภาคพระบุตรเสนอว่า จะลงมาเป็นมนุษย์เพื่อตายไถ่บาปมนุษย์ พระบิดา และพระวิญญาณทรงเห็นด้วยต่อพระบุตร (ถึงแม้ว่า มนุษย์ยังไม่ได้ถูกสร้าง แต่ก็มีการตกลงกันเป็นที่เรียบร้อยแล้ว นี่คือที่มาของพระคัมภีร์ข้อดังกล่าว)

4. พระเจ้ายังทราบอีกว่า ยิวจะมีชนชาติ ยูดาสจะทรยศ คนต่างชาติจะกลายเป็นลูกหลานอับราฮัมที่แท้จริง ยิวจะฆ่าพระเยซู พระเจ้าทรงทราบว่า จะได้มนุษย์บางส่วน และจำต้องเสียไปบางส่วน พระเจ้าทรงทราบ และทุกสิ่งจะเป็นไปตามกำหนดของพระองค์ ด้วยเหตุนี้คำทำนายสองร้อยกว่าแห่งในพระคัมภีร์เดิมเกี่ยวกับชีวิตของพระเยซูก็เป็นจริง และจะมีอีกมากมายหลายสิ่งที่กำลังจะมา

5. พระเจ้าไปถึงฟ้าสวรรค์ใหม่และแผ่นดินโลกใหม่แล้ว แต่มนุษย์ช้าไปยุคหนึ่ง

6. เราอาจมีคำถามมากมายว่า ทำไมพระเจ้าไม่ทำแบบนี้ โน่น นี่ นั่น เพราะเราไม่เข้าใจแผนการ งานบริหารจักรวาลของพระเจ้าที่ละเอียดอ่อน มีแบบแผนที่สลับซับซ้อน ทุกสิ่งจะลงเอยด้วยดี และเป็นไปตามน้ำพระทัยของพระเจ้าครับ

พี่คะ หนูอยากได้ข้อมูลเกี่ยวกับสัญลักษณ์ที่เราจะได้รับการผนึกประทับตราค่ะ วันนี้ที่คริสตจักรเทศน์เรื่องวิวรณ์ ยุคสุดท้ายในภาษาฮีบรู ที่เป็นอักษรของตัว T หน่ะค่

ตอบ: ผู้เชื่อรับการผนึกประทับตรา คือพระนามพระเจ้า หรือ “ยาโฮชูอ่ะ “ (Yahweh) ที่หน้าผากเขา (วิวรณ์ 3.12; 14.1) เป็นผู้เชื่อที่จะรอดในช่วงสามปีครึ่งสุดท้ายของกลียุค ไม่ใช่พวกเราในสมัยนี้

ขณะที่ผู้ไม่เชื่อในช่วงสามปีครึ่งสุดท้ายมีชื่อนีโร ซีซาร์ที่หน้าผากและมือขวา (วว. 13.16-18) ไม่ใช่ไมโครชิป หลอดเล็กๆ หรือหมายเลข 666 และคริสเตียนในเวลานั้นจะไม่มีตัว T ที่หน้าผากอย่างที่หลายคนเข้าใจผิดอยู่ครับ แต่เป็นพระนามพระเจ้า

วว. 3.12 ...และเราจะจารึกพระนามพระเจ้าของเราไว้ที่ผู้นั้น

วว. 14.1 ...ซึ่งเป็นผู้ที่มีพระนามของพระบิดาของพระองค์เขียนไว้ที่หน้าผากของเขา

วว. 13.16-18 ให้รับเครื่องหมายไว้ที่มือขวาหรือที่หน้าผากของเขา... หรือชื่อของสัตว์ร้ายนั้น หรือเลขชื่อของมัน ...เป็นเลขของบุคคลผู้หนึ่ง เลขของมันคือหกร้อยหกสิบหก (หกร้อยหกสิบหก ไม่ใช่ “หกหกหก”)

ถาม: ในยอห์น 10:10 พระเยซูตรัสว่า ขโมยมาเพื่อลัก ฆ่า ทำลาย แต่เรามาเพื่อท่านทั้งหลายจะได้ชีวิต และได้อย่างครบบริบรูณ์ และเมื่อเราหันกลับมาหาพระเจ้า พระองค์จะให้เรากลับสู่สภาพดี อ. ช่วยอธิบายด้วยค่ะ หรือว่า เรายังไม่สิ้นสุดใจคะ

ตอบ:

1. ก่อนพระเยซูเสด็จมา—ยังไม่มีใครมีชีวิตของพระเจ้า ทุกคนมีวิญญาณของพระเจ้าผ่านอาดัม

อาดัมได้รับแต่วิญญาณ (พนูม่า) ที่มาจากพระเจ้า แต่เขายังไม่มีโอกาสได้รับชีวิตพระเจ้า เพราะยังไม่ได้กินผลไม้แห่งชีวิตที่มีชีวิตของพระองค์ (โซเอ้) ซึ่งอยู่ในผลไม้นั้น (ปฐมกาล 2.7)

2. หลังพระเยซูเสด็มา

• เมื่อพระเยซูฟื้นขึ้นมาจากความตาย พระองค์เป็นพระวิญญาณที่สามารถแจกจ่ายชีวิตของพระองค์ได้ (1 โครินธ์ 15.45-47)

• ผู้เชื่อทุกคนที่บังเกิดใหม่จะได้รับชีวิตพระเยซูนี้ คือชีวิตพระเจ้า และจะได้รับอย่างครบบริบูรณ์ (ยอห์น 20.22)

• ชีวิตของพระเจ้านี้ภาษากรีกเรียกว่า “โซว์” หรือ “โซเอ้” - ζωὴν (รหัสกรีก 2222)

• เมื่อเราได้รับจนครบ (ถูกเปิดตา และรู้ว่ามีครบแล้ว) เราจะกลายสภาพเป็นชีวิตพระเจ้าที่เกิดผลแห่งพระวิญญาณในเราในกาลาเทีย 5.22-23 เราจะมีพระคริสต์ในเราดำเนินชีวิตแทนเรา (กท. 2.20) เราไม่ต้องทำอะไร เพียงแต่ให้พระเยซูใช้ร่างกาย และจิตใจนี้เพื่อสำแดงพระองค์ออกมาผ่านเราให้โลกเห็นพระองค์ (โรม 6.13)

อาจารย์ครับ ผมส่งข้อพระคำของอาจารย์ให้อาจารย์อีกคนอ่าน ที่อาจารย์บอกว่า พระเจ้าเสริมกำลังเราแล้ว แต่อาจารย์บอกต่อผมว่า

42 ว่า “พระ‍บิดาเจ้า‍ข้า ถ้าพระ‍องค์พอ‍พระ‍ทัยขอให้ถ้วยนี้เลื่อนพ้นไปจากข้า‍พระ‍องค์เถิด แต่อย่าง‍ไรก็ดีอย่าให้เป็นไปตามใจข้า‍พระ‍องค์ แต่ให้เป็นไปตามพระ‍ทัยของพระ‍องค์เถิด” 43 [ทูต‍สวรรค์องค์หนึ่งมาปรา‌กฏแก่พระ‍องค์ ช่วยชูกำ‌ลังพระ‍องค์ 44 เมื่อพระ‍องค์ทรงเป็นทุกข์มากนัก พระ‍องค์ยิ่งปลง‍พระ‍ทัยอธิษ‌ฐาน พระ‍เส‌โทของพระ‍องค์เป็นเหมือนโล‌หิตไหลหยด‍ลงถึงดินเป็นเม็ดใหญ่] ลูกา ๒๒ .๔๓

ตอบ: ข้อ 42-43 นี้ไม่เกี่ยวกับผู้เชื่อ แต่เป็นเรื่องของพระเยซูรับการชูกำลังจากทูตสวรรค์ครับ

สำหรับคริสเตียน:

เมื่อพระเยซูเป็นพระวิญญาณ และทรงเสด็จกลับมาอยู่กับเราในเรา พระองค์นำกฎแห่งชีวิตเข้ามาด้วย เราจึงขยันได้ มีประสบการณ์ในพลังของพระคริสต์ในเราได้ เพียงแต่เราเชื่อเอาว่ามีแล้วและขอบพระคุณ เราจะสัมผัสในสิ่งที่เป็นฝ่ายวิญญาณได้

• ถ้าหากเราขอในสิ่งที่เรามีอยู่แล้ว แสดงว่า เราไม่เชื่อในความจริงของพระเจ้าที่ทรงประทานกำลัง และเสริมกำลังให้เราแล้ว “ในพระคริสต์”

• ผู้เชื่อมากมายทุกวันนี้ยังอยู่ในอาดัม แต่คิดว่า เขาอยู่ในพระคริสต์

อยู่ในอาดัมคืออะไร

• คือใช้อารมณ์ความรู้สึกเป็นใหญ่ อารมณ์ดีก็ว่าเข้มแข็ง ดี ชอบธรรม บริสุทธิ์ รักคนอื่นได้ อารมณ์ไม่ดีก็ว่าอ่อนแอ ไม่มีกำลัง จึงต้องขอกำลังเสริมจากพระเจ้า และรักคนอื่นไม่ได้

• คือใช้สายตา หู ดู มอง ฟัง ตัดสิน เมื่อไม่เห็นก็คิดว่า ไม่มีและไม่ได้รับ

อยู่ในพระคริสต์คืออะไร

คือการเชื่อเอาว่า ได้รับแล้ว ดีแล้ว ชอบธรรมแล้ว มีสันติสุขแล้ว รับการเสริมกำลังอยู่แล้ว ทั้งๆ ที่ไม่เห็น ไม่สัมผัส แต่เราเชื่อเอาเพราะว่า ในความจริงของพระเจ้า พระองค์กระทำให้เราแล้วในพระคริสต์

1. ในอาดัมมีแต่ความผิดหวัง แต่ในพระคริสต์มีแต่สมหวัง

2. ในอาดัมมีแต่ความอ่อนแอ แต่ในพระคริสต์ไม่มีอ่อนแอ มีแต่พลัง กระตือรือร้นและร้อนรน

3. ในอาดัมมีแต่ท้อ เบื่อ บ่น ทนไม่ไหวแล้ว แต่ในพระคริสต์มีแต่สุขๆๆ เต็มล้น

4. ในอาดัมมีแต่สิ่งที่เป็นลบ ในพระคริสต์ ในพระวิญญาณมีแต่สิ่งที่ดีและด้านบวก

What does the Greek translation say about these two verses?

• For by grace are ye saved

• For by grace have ye been saved

• For ye are saved

(This means you already saved, or you have been saved. It is the past tense)

In the Greek Bible, it did not say, You will be saved or You might be saved, but You are saved - You have been saved.

If we understand this two verses clearly we will understand the principle of salvation in the age of grace; soon as we believe we are saved there is no need to worry we will not be saved or we might lose our salvation in the future; for those who are truly born again are the sheep in John chapter ten and wheat in Matthew 13:36-43, 47-50 and those who are not born again are tares

The sheep of God know the Lord Jesus, and the Lord Jesus knows them, and the sheep will follow Him, and the Lord will never let us get away. Praise the Lord

John 10:11, 14, 18, 27-28

11 I am the good shepherd. The good shepherd lays down his life for the sheep.

14 I am the good shepherd; I know my sheep and my sheep know me

18 No one takes it from me, but I lay it down of my own accord. I have authority to lay it down and authority to take it up again. This command I received from my Father.

27 My sheep listen to my voice; I know them, and they follow me. 28 I give them eternal life, and they shall never perish; no one will snatch them out of my hand.

Those who’re born again might leave the church and live life like non-believers for some reasons, but deep down inside their hearts, they never stop believing in Jesus, and they never can curse Him.

The problem of Christians who never grow unto Christ’s image

• Yes, we’re all saved and sealed unto the salvation in the last day (Eph. 4.30)

• Those who have never been born again, one day they can stop believing in the Lord; even if they’re conservative Christians, like people in other religions who are willing to die for their gods, and leave everything behind, and follow their gods

• True believers are truly saved, but if they never grow, they will be punished in the kingdom age for a thousand years, then they can enter into the new heaven and the new earth on the last day without being perish in the lake of fire, while the overcomers enjoy the wedding feast in the kingdom age and reign with Christ for eternity.

ถาม: เอเฟซัส 2:5 (ซึ่งท่านทั้งหลายรอดนั้นก็รอดโดยพระคุณ) เอเฟซัส 2:8 ด้วยว่า ซึ่งท่านทั้งหลายรอดนั้นก็รอดโดยพระคุณเพราะความเชื่อ ความหมายในภาษากรีกคืออะไรครับ

ตอบ: แปลตามกรีก...

• เอเฟซัส 2.5 (ซึ่งท่านทั้งหลายรอดแล้วนั้นก็รอดโดยพระคุณ)

• เอเฟซัส 2.8 ด้วยว่า ซึ่งท่านทั้งหลายได้รับความรอดแล้ว...

ฉบับภาษาอังกฤษแปลตรงจากกรีกคือ “รอดแล้ว” (Saved) คือได้รับแล้ว (เป็นอดีตกาล-Past tense)

• For by grace are ye saved

• For by grace have ye been saved

• For ye are saved

กรีกไม่ได้เขียนว่า “จะรอด” หรือ “อาจจะรอด” แต่เขียนว่า “ได้รอดแล้ว”

ถ้าคริสเตียนเข้าใจพระคัมภีร์ข้อนี้ เราจะเข้าใจหลักการแห่งความรอดในยุคพระคุณ คือทันทีที่เราเชื่อ เราก็ได้รอดเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ไม่ต้องกลัวว่าจะไม่รอด หรือจะสูญเสียความรอดไปในวันหนึ่ง

• หลักการแห่งความรอดในยุคพระบัญญัติ คือชอบธรรมได้ด้วยการรักษาพระบัญญัติได้ครบจึงจะได้รอด

• หลักการแห่งความรอดในยุคพระคุณ คือชอบธรรมได้ด้วยการเชื่อในพระเยซูเท่านั้นก็ได้รอดแล้ว ความเชื่อของเราทรงนับว่า เราชอบธรรม (โรม 4.22-25 / 5.1, 19-21)

ทั้งนี้ก็เพราะว่า ผู้เชื่อทุกคนที่บังเกิดใหม่อย่างแท้จริง คือแกะในยอห์นบทที่ 10 และข้าวสาลีในมัทธิว 13.36-43, 47-50 ขณะที่ผู้เชื่อที่นับถือศาสนาคริสต์แบบที่ไม่เคยได้บังเกิดใหม่เลยไม่ใช่แกะ แต่เป็นข้าวละมาน

แกะของพระเจ้าจะรู้จักพระเยซูดี พระเยซูจะรู้จักแกะดี แกะจะตามพระเยซูไปไม่ทิ้งผู้เลี้ยง ผู้เลี้ยงจะไม่ปล่อยให้แกะหนีไปได้เป็นอันขาด และจะรักษาเขาให้ถึงความรอด สรรเสริญพระเจ้า

• ยอห์น 10.11 เราเป็นผู้เลี้ยงที่ดี ผู้เลี้ยงที่ดีนั้นย่อมสละชีวิตของตนเพื่อฝูงแกะ

• ยน. 10.14 เราเป็นผู้เลี้ยงที่ดี และเรารู้จักแกะของเรา และแกะของเราก็รู้จักเรา

• ยน. 10.18 ไม่มีผู้ใดชิงชีวิตไปจากเราได้

• ยน. 10.27 แกะของเราจะฟังเสียงของเรา และเรารู้จักแกะเหล่านั้น และแกะนั้นตามเรา

• ยน. 10.28 เราให้ชีวิตนิรันดร์แก่แกะนั้น และแกะนั้นจะไม่พินาศเลย และจะไม่มีผู้ใดแย่งชิงแกะเหล่านั้นไปจากมือของเราได้

คริสเตียนที่บังเกิดใหม่อาจจะหนีไปจากคริสตจักรเพราะเขาเบื่อ หรือหนีจากการเชื่อฟังไปใช้ชีวิตเหมือนคนที่ไม่เชื่อเพราะเขาท้อ แต่ในใจส่วนลึกจะไม่ทิ้งพระเจ้า และสาปแช่งพระเยซูเป็นอันขาด

ปัญหาของคริสเตียนที่เชื่อแต่ไม่โต

• ผู้เชื่อทุกคนจะรอดแน่นอน ถ้าหากเขาบังเกิดใหม่แล้วอย่างแท้จริง (เอเฟซัส 4.30)

• คนที่ไม่ได้บังเกิดใหม่เท่านั้นที่จะทิ้งความเชื่อได้ ใช่... เขาอาจจะร้องไห้ ขยัน อ่าน อธิษฐาน รับใช้ บางคนเป็นศิษยาภิบาลหรือศาสนาจารย์ ฯลฯ แต่เป็นคริสเตียนแบบนับถือคริสต์ที่เคร่งศาสนาคนหนึ่ง เหมือนคนพุทธหรืออิสลามที่ยอมตาย หรือทิ้งทุกสิ่งเพื่อพระของเขาได้

• ผู้เชื่อที่บังเกิดแล้ว รอดแล้ว แต่ถ้าไม่โต ชีวิตยังขึ้นลงๆ สุขทุกข์ๆ ดีบาปๆ จะถูกตีสอน และบังคับให้สุกงอมเพื่อพร้อมที่จะเข้าในฟ้าสวรรค์ใหม่และแผ่นดินโลกใหม่ (รอดจากบึงไฟ) เขาจะไม่มีส่วนในงานเลี้ยงในยุคพันปี ครอบครองร่วมกับพระเยซู มีตำแหน่ง เกียรติ และสง่าราศีที่พระบิดาทรงประทานให้ครับผม

ถาม: ผมมีความสงสัยเรื่อง คำที่อาจารย์บอกว่า ไม่ให้ใช่คำว่า ขอพระเจ้าเสริมกำลัง ผมติดใจคำนี้มาก พอดีวันนี้มาอ่านพระธรรมโรมเจอคำนี้ซึ่งเปาโลใช้ โรม 1:11

ตอบ:

• โรม 1.11 ภาษาอังกฤษและกรีกใช้คำว่า “เสริมกำลังแล้ว” (Established) เป็นอดีตกาลครับ ความหมายกรีกก็คือ “เพื่อท่านทั้งหลายจะได้รู้ว่า ท่านได้รับการเสริมกำลังแล้ว”

• ฟิลิปปี 4.13 แปลกรีกคือ “ข้าพเจ้ากระทำทุกสิ่งได้โดยพระคริสต์ผู้ทรงเสริมกำลังข้าพเจ้าแล้ว”

ทั้งสองข้อนี้เป็นอดีตกาล คือพระเจ้าเสริมกำลังเรา (แล้ว)

• ยังมีอีกข้อคือ 2 เธสะโลนิกา 3.3 ที่กรีกใช้คำว่า “เสริมกำลังแล้ว” เหมือนในโรม 1.11 ครับ

สรุป

• พระคริสต์ทรงเป็นผู้เสริมกำลังเราแล้ว เพียงแต่เราเชื่อว่า เรามีกำลัง รับการเสริมกำลังจากพระคริสต์แล้ว พระวิญญาณก็จะนำเราเข้าสู่ประสบการณ์ที่มีแต่พลัง กำลัง เรี่ยวแรงในการกระทำทุกสิ่งเพื่อพระเจ้าได้ ไม่ใช่มองที่เนื้อหนัง ความอ่อนแอของเรา และคิดว่า เราไม่มีกำลัง ต้องการการเสริมกำลังจากพระเจ้า เราจึงขอพระเจ้าเสริมกำลังอยู่เป็นประจำ นี่คือการเดินที่ไม่ถูกต้อง หรือเดินในเนื้อหนัง อารมณ์ และความรู้สึก

• ขณะที่เราอ่อนแอ เราเชื่อว่า พระคริสต์เป็นกำลัง เสริมกำลังเราแล้ว โรม 8.2 พระคริสต์นำกฎแห่งชีวิตเข้ามาเพื่อเราจะมีพลังยิ่งใหญ่ในพระองค์... เราพูดว่า “ขอบพระคุณพระเยซูที่ทรงเสริมกำลังข้าแล้ว ขอบพระคุณที่พระองค์เป็นกำลังของข้า ...ในอาดัมมีแต่ความอ่อนแอ ในพระคริสต์มีแต่ความเข้มแข็ง ข้าไม่ได้อยู่ในอาดัม แต่ข้าอยู่ในพระคริสต์ โอ้ พระเยซู อาเมนๆๆ” เราก็จะเห็นการทำงานของพระวิญญาณในเราครับ (ช่วงที่ฝึกใหม่ๆ อาจจะต้องใช้เวลา แต่จะไม่นานเกินไป เราจะมีประสบการณ์ในพลังนี้ในแต่ละวัน)

• อย่าลืมนะครับว่า ชีวิตคริสเตียนเดินด้วยความเชื่อ เริ่มต้นก็ด้วยเชื่อเอา และจบลงก็ด้วยเชื่อเอา คือเชื่อในสิ่งที่พระเจ้ากระทำแล้ว “ในพระคริสต์” (โรม 1.17)

ฮีบรู 11.1 ความเชื่อ (เอา) คือการยอมรับในสิ่งที่ตามองไม่เห็นว่า มีอยู่จริง (หรือได้รับแล้ว)

12.1 แล้วก่อนเทศกาลปัสกาหกวัน พระเยซูเสด็จมาถึงหมู่บ้านเบธานี ซึ่งเป็นที่อยู่ของลาซารัสที่เคยตาย ผู้ซึ่งพระองค์ได้ทรงให้ฟื้นขึ้นจากตายแล้ว

12.2 ที่นั่นเขาจัดงานเลี้ยงอาหารเย็นแก่พระองค์ มารธาก็ปรนนิบัติอยู่ และลาซารัสก็เป็นคนหนึ่งในพวกเขาที่เอนกายลงรับประทานกับพระองค์

บ้านทุกหลังของชาวยิวมีที่นั่งยาวติดฝาผนังรอบห้อง และมีโต๊ะอาหารตั้งอยู่ตรงกลาง

12.3 มารีย์จึงเอาน้ำมันหอมนาระดาบริสุทธิ์หนักประมาณครึ่งกิโลกรัม ซึ่งมีราคาแพงมากมาชโลมพระบาทของพระเยซู และเอาผมของเธอเช็ดพระบาทของพระองค์ เรือนก็หอมฟุ้งไปด้วยกลิ่นน้ำมันนั้น

น้ำมันหอม ผู้หญิงจะหาเงินเพื่อซื้อเอาไว้สำหรับงานแต่งงานเพื่อชโลมสามี และมีราคาแพงมาก

12.4 แต่สาวกคนหนึ่งของพระองค์ ชื่อยูดาสอิสคาริโอท บุตรชายของซีโมน คือคนที่จะทรยศพระองค์ พูดว่า

12.5 “เหตุไฉนจึงไม่ขายน้ำมันนั้นเป็นเงินสักสามร้อยเดนาริอัน แล้วแจกให้แก่คนจน”

12.6 เขาพูดอย่างนั้นมิใช่เพราะเขาเอาใจใส่คนจน แต่เพราะเขาเป็นขโมย และได้ถือย่าม และได้ยักยอกเงินที่ใส่ไว้ในย่ามนั้น

12.7 พระเยซูจึงตรัสว่า “ช่างเขาเถิด เขาทำอย่างนี้เพื่อแสดงถึงวันฝังศพของเรา

นางมารีย์ทำเพื่อแสดงความเคารพพระเยซู แต่เธอหารู้ไม่ว่า เธอทำเพื่อวันฝังศพพระองค์

12.8 เพราะว่า มีคนจนอยู่กับท่านเสมอ แต่เราจะไม่อยู่กับท่านเสมอไป”

• ผู้ที่จากสาวกไป คือพระเยซูในสภาพบุตรมนุษย์ที่จะได้นั่งอยู่พระหัตถ์ข้างขวาของพระบิดา

• ผู้ที่มาอยู่กับสาวกและผู้เชื่อ คือพระคริสต์เยซูซึ่งเป็นพระวิญญาณที่จะอยู่กับเราตลอดไป และไม่จากเราไปไหนเลย (ยอห์น 14.16 / 17.26)

• พระเยซูคริสต์คือมนุษย์อยู่ท่ามกลางชาวยิว พระคริสต์เยซูคือพระวิญญาณอยู่ในผู้เชื่อทุกคน

12.9 ฝ่ายพวกยิวเป็นอันมากรู้ว่า พระองค์ประทับอยู่ที่นั่นจึงมาเฝ้าพระองค์ ไม่ใช่เพราะเห็นแก่พระเยซูเท่านั้น แต่อยากเห็นลาซารัส ผู้ซึ่งพระองค์ได้ทรงให้ฟื้นขึ้นมาจากตายด้วย

12.10 แต่พวกปุโรหิตใหญ่จึงปรึกษากันจะฆ่าลาซารัสเสียด้วย

12.11 เพราะลาซารัสเป็นต้นเหตุที่ทำให้พวกยิวหลายคนออกจากพวกเขา และไปเชื่อพระเยซู

12.24 เราบอกความจริงแก่ท่านว่า ถ้าเมล็ดข้าวไม่ได้ตกลงไปในดินและเปื่อยเน่าไปก็จะอยู่เป็นเมล็ดเดียว แต่ถ้าเปื่อยเน่าไปแล้ว ก็จะงอกขึ้นเกิดผลมาก

เมล็ดข้าวในที่นี้ คือพระเยซูเองที่จะกลายเป็นพระวิญญาณ ผู้ที่สามารถประทานชีวิตพระเจ้าเข้ามาอยู่กับเราผู้เชื่อได้ทุกคน (1 โครินธ์ 15.45-47) และนี่คือ “หลักการของพระเจ้า” ในการการเติบโต เกิดผล และขยายตัว ซึ่งจะต้องผ่านการตายก่อน

12.25 แปลตามกรีก ผู้ใดที่รัก (จิต) ของตนก็ต้องเสียมันไป และผู้ที่ชัง (จิต) ของตนในโลกนี้ก็จะรักษา “ชีวิต” (โซเอ้ - ชีวิตพระเจ้า) นั้นไว้นิรันดร์

• คำว่าชีวิตสองคำในที่นี้คือ “จิต” (Psuche)

• ข้อ 25 นี้ภาษาอื่นๆ ใช้คำว่า “ชีวิต” ทั้งหมด แต่ภาษากรีกใช้คำว่า “จิต” สองครั้ง และใช้คำว่า “ชีวิต (พระเจ้า)” ครั้งเดียว เมื่อเราเข้าใจคำกรีกเราจะเข้าใจว่า ถ้าเรารักชีวิตอาดัมของเรา เราจะสูญเสียมันไป แต่ถ้าเรายอมสูญเสียชีวิตอาดัมนี้ เราจะได้ชีวิตพระเจ้าอย่างครบ

12.26 ถ้าผู้ใดจะปรนนิบัติเราให้ผู้นั้นตามเรามา และเราอยู่ที่ไหน ผู้ปรนนิบัติเราจะอยู่ที่นั่นด้วย ถ้าผู้ใดปรนนิบัติเรา พระบิดาของเราก็จะทรงประทานเกียรติแก่ผู้นั้น

• ทุกวันนี้คริสเตียนมากมายไม่ได้เป็นผู้รับใช้ตามแบบที่พระเจ้าก่อตั้งไว้ คือเดินทาง ออกไปประกาศ และรับใช้เหมือนสาวกมากมายในสมัยก่อน แต่เพื่อเห็นแก่ข่าวประเสริฐและความรอดของมนุษย์ ทำผิดหรือทำถูกพระเจ้าก็ทำงานได้

• พระบิดาของเราก็จะทรงประทานเกียรติแก่ผู้นั้น คือผลตอบแทนในยุคหน้าและนิรันดร์ ไม่ใช่ยุคนี้ครับเพราะว่า ยุคนี้ทำนา

• ถ้าผู้ใดจะปรนนิบัติเราให้ผู้นั้นตามเรามา และเราอยู่ที่ไหน ผู้ปรนนิบัติเราจะอยู่ที่นั่นด้วย เราจะเดินทาง ทำตามแบบที่พระเยซูวางไว้แล้ว ถูกข่มเหง ทำร้าย และไม่มีเกียรติในโลกนี้

12.28 ข้าแต่พระบิดา ขอให้พระนามของพระองค์ได้รับเกียรติ” แล้วก็มีพระสุรเสียงมาจากฟ้าว่า “เราได้ให้รับเกียรติแล้ว และจะให้รับเกียรติอีก”

พระเยซูอธิษฐานในสภาพของบุตรมนุษย์ และยกพระเจ้าเหนือพระองค์ ขณะที่ในสภาพของบุตรพระเจ้า พระองค์ทรงเท่าเทียมกับพระบิดา

12.31 บัดนี้ถึงเวลาที่จะพิพากษาโลกนี้แล้ว เดี๋ยวนี้ผู้ครองโลกนี้จะถูกโยนทิ้งออกไปเสีย

• ผู้ครองโลก คือมารที่เข้ามาในโลก (มันอยู่ในมนุษย์ และทุกแห่งหนในโลกนี้) มันจะถูกไล่เมื่อสาวก และผู้เชื่อไปประกาศข่าวดีกับคนที่ไม่เชื่อ

• ตอนแรกพระเจ้ายกโลกนี้ให้นุษย์ โลกนี้คืออาณาจักรของอาดัม ต่อมามารครอบครองแบบผิดกฎหมาย และพระเยซูมาเพื่อแย่งชิงโลกนี้จากมารอีกครั้งหนึ่ง

บทที่ 12 เป็นเรื่องของความสว่าง พระเยซูเป็นความสว่าง และเมื่อเราเดินในพระองค์ก็เดินในความสว่าง ความสว่างคือความจริงของพระเจ้า ซึ่งทุกวันนี้ความมืดคือความไม่จริงของอาดัม หรือสิ่งที่เราเห็นเป็นอยู่

ยอห์นบทที่ 1 ถึงบทที่ 12 พระเยซูเป็นคำตอบของปัญหา 9 ประการของมนุษย์ในโลกนี้

• เมื่อรับพระเยซูเราจะได้รับทั้ง 9 ประการ แต่ผู้เชื่อมากมายได้รับเพียงแค่บางส่วนเท่านั้น ผู้ชนะเท่านั้นที่จะได้รับครบ

• บทที่ 13 ไม่ได้พูดถึงเรื่องความรอด และพระพรฝ่ายวิญญาณทั้งหมดที่อยู่ในบทที่ 1 ถึงบทที่ 12 แต่พูดถึงเรื่อง ปัญหาเรื่องบาปในแต่ละวันที่ผู้เชื่ออาจเผลอออกจากพระคริสต์ไปอยู่ในเนื้อหนัง หรือไม่ได้สนิทในพระคริสต์ จึงต้องมีการล้างเท้ากันและกันเป็นประจำ เพื่อนำพี่น้องกลับเข้ามามีส่วนในพระกายอีกครั้งหนึ่ง

• การล้างเท้า คือการหนุนใจ แบ่งพระคำ หรือชวนพี่น้องอธิษฐานร่วมกับเรา เพื่อนำจิตเขากลับมาอยู่ในพระวิญญาณในฝ่ายวิญญาณ

• ผู้เชื่อต้องการกันและกัน ทุกคนไม่ว่าจะเป็นผู้รับใช้ ลุงมี ลุงมา หรือป้าสาที่นั่งหลับไม่มีใครสนใจ คริสตจักรส่วนมากคิดว่า ผู้รับใช้ไม่ต้องการการล้างเท้า เพราะทุกคนจะคิดว่า หน้าที่ของเขาคือแบ่งปัน เลี้ยงดูผู้อื่น แต่พระกายพระเยซูทุกคนต้องการการล้างเท้ากันและกัน

ถาม: ในมัทธิวบทที่ 13 ข้อ 42 และ 50 (เตาไฟ) บ่งชี้ถึงอะไรค่ะ?

ตอบ:

1. เตาไฟอันลุกโพลงในข้อ 42—คือบึงไฟสำหรับข้าวละมาน (คริสเตียนที่ไม่ได้บังเกิดใหม่อย่างแท้จริง เขาเชื่อตามพ่อแม่ เพื่อนฝูง ครอบครัว หรือประเทศชาติบ้านเมืองนับถือศาสนาคริสต์เป็นศาสนาของเขา) คริสเตียนปลอมที่อยู่ในยุคนี้เมื่อตายจะถูกนำไปเก็บไว้ที่แดนมรณา เพื่อรอการพิพากษาในวันสุดท้ายและส่งไปยังบึงไฟ

(มธ. 13.24-30; 36-43 คือเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในยุคพระคุณ)

ข้าวสาลีแตกต่างจากข้าวละมาน คือข้าวละมานมีเปลือก แต่ไม่มีแป้งข้าวอยู่ข้างใน ตอนที่ยังไม่สุกงอม ลำต้นและใบของทั้งสองจะมีสีเขียวดูไม่ออกว่า ต้นไหนคือสาลีและต้นไหนคือละมาน แต่พอถึงเวลาเก็บเกี่ยว ต้นข้าวสาลีจะกลายเป็นสีเหลือง เหลืองอร่ามทั่วทั้งทุ่งนา แต่ข้าวละมานลำต้นและใบจะกลายเป็นสีดำ ข้าวสาลีคือคริสเตียนที่บังเกิดใหม่ (มีแป้งข้าว)

2. เตาไฟอันลุกโพลงในข้อ 50—คือบึงไฟสำหรับคนที่อยู่ในช่วงเจ็ดปีแห่งความทุกข์ทรมานที่จะไม่รอด ปีที่เจ็ดทูตสวรรค์จะเลือกคนเหล่านี้ที่ไม่เชื่อ ไม่อดทนจนถึงที่สุด และเลิกเชื่อทั่วโลก แยกจากผู้เชื่อที่เชื่อฟังและอดทนจนถึงที่สุด และเขาเหล่านี้จะถูกนำไปเก็บไว้ที่แดนมรณา เพื่อรอการพิพากษาในวันสุดท้ายและส่งไปยังบึงไฟครับ

(มธ. 13.47-50 คือเหตุการณ์ที่จะเกิดขึ้นในช่วงเจ็ดปีแห่งความทุกข์ทรมาน)

ถาม: อาจารย์ผมสงสัยว่า การอธิษฐานก่อนรับประทานอาหารจำเป็นไหม เนื่องจากผมเห็นบางคนเป็นคริสเตียนก่อนกินข้าวก็อธิษฐาน แต่บางคนก็ไม่อธิษฐานเลย

ตอบ:

• ถ้าอยู่คนเดียว เราแค่ขอบพระคุณเพื่อการชำระและทานได้ เพราะพูดคุยกับพระเยซูทั้งวันอยู่แล้ว ไม่ใช่ยาวเลยตอนทานข้าว แต่ไม่เน้นที่การพูดคุยกับพระเยซูในแต่ละชั่วโมง

• ถ้าหลายคน เราพูดเล็กน้อย บอกรัก สรรเสริญ และขอบพระคุณในฐานะพระกาย จากนั้นก็ลงมือครับผม แต่บางคนพอได้โอกาสก็พูดยาวมากจนทุกคนรอไม่ไหว (ความเชื่อเขาอาจไม่เท่าเรา)

สิ่งที่สำคัญอยู่ที่ เราสนิทในพระคริสต์เป็นระยะในแต่ละชั่วโมงครับ

อ. ค่ะหนูอยากเรียนถาม อ. ว่า เราเป็น คต. ถ้ามีพระสงฆ์ของพุทธมาขอบิณฑบาตเราใส่ได้มั้ยค่ะ และเราใส่ซองกฐิน ผ้าป่า หรือใส่ซองงานบวชได้มั้ยค่ะ เกี่ยวกับของพุทธนะค่ะ เพราะว่า ตอนคริสมาสของทุกปีเราก็เอาซองของเราไปให้คนพุทธ เขาก็ช่วยเรามาด้วย หนูเคยถามคนที่ประกาศ และพาหนูรับเชื่อ เขาบอกว่าทำได้ เราทำในฐานะรักเพื่อนมนุษย์ด้วยกันอะค่ะ

ตอบ: เราไม่ควรทำครับ

• การกระทำบาปที่เกี่ยวข้องในเรื่องฝ่ายศาสนาหรือฝ่ายวิญญาณ คือเล่นชู้และนอกใจพระเจ้า

• เมื่อเราเชิญเขา เขาใส่ซองมาให้เรา เรารับ ...แต่เมื่อเขายื่นซองกฐิน ผ้าป่า หรือใส่ซองงานบวชมาให้เรา เราไม่ใส่ครับ

• เมื่อเรารับซองของเขา เราเองก็หาโอกาสเพื่อให้อะไรเขาเป็นการตอบแทนในสิ่งที่เขาให้มา เพื่อเขาจะไม่สะดุดล้ม หรือคิดในด้านลบกับเราเพราะหวังว่า วันหนึ่งเราจะใส่ซองให้เขาเหมือนกัน

• เราจะมีส่วนในศาสนา และในการที่ผิดบาปของโลกไม่ได้แล้ว เราเป็นของพระเจ้า

• ในบางครั้งเราอาจจะต้องเลือกว่า จะเชื่อฟังพระเจ้า หรือจะเอาใจมนุษย์ มันไม่ง่ายครับสำหรับผู้เชื่ออีกหลายคน

• แต่ถ้าหากเราขอทางออกจากพระบิดา พระองค์ก็จะทรงช่วยเราไม่ให้เสียเพื่อน หรือให้เสียเพื่อนเพื่อบำเหน็จรางวัลของเราจะมีมากมายที่ยอมเสียทุกสิ่ง และได้พระเจ้ามาคนเดียวครับผม

…

1. การสำเร็จความใคร่ด้วยตนเองสำหรับคริสเตียนถือว่า เป็นการล่วงประเวณีหรือไม่คะ เป็นการทำบาปหรือไม่คะ

2. ถ้าไม่สามารถอดทนได้ และยังต้องทำอยู่ ควรจะทำอย่างไรคะ

3. ถ้าสิ่งนี้เป็นบาปพระเจ้าจะลงโทษคริสเตียนหรือไม่อย่างไร แล้วจะได้เข้าแผ่นดินสวรรค์หรือไม่คะ (ถามจากวิวรณ์ 22:15) ขอบคุณค่ะ

ตอบ:

1. ถูกต้องครับ สำหรับกฎหมายใหม่ของพระเยซู มองด้วยใจกำหนัด และช่วยตนเองถือว่า ผิดเท่ากับได้ล่วงประเวณีแล้ว (มัทธิว 5.28) แต่พระเจ้าเข้าใจในความอ่อนแอ และตกต่ำของคริสเตียนสมัยนี้ เพราะการทดลองมีมากกว่า และจิตใจมนุษย์เสื่อมมากกว่า

2. ทางออกคือแต่งงาน หรือขอการเปลี่ยนใหม่จากพระวิญญาณ (แต่ต้องใช้เวลา)

3. ผู้เชื่อทุกคนเมื่อรับพระเยซูเขาจะรอด เป็นเรื่องของการชอบธรรมโดยทางความเชื่อ ไม่เกี่ยวกับการกระทำดีหรือทำบาปในแต่ละวัน แต่ถ้าไม่เปลี่ยนแปลง ไม่เลิกทำบาป จะไม่มีบำเหน็จรางวัล ซ้ำยังจะถูกตีสอนเป็นเวลาพันปี และในวันสุดท้ายเขาเป็นได้แค่ประชากรในฟ้าสวรรค์ใหม่และแผ่นดินโลกใหม่เท่านั้นครับ

สำหรับพระเจ้า พระองค์ไม่ต้องการให้เราเลิกทำบาป (ทุกชนิด) ด้วยกำลังของอาดัม พระเจ้ามองเราเป็นเด็กทุกคน จากนั้นก็พยายามเปิดตาเราให้เห็นว่า พระคริสต์จะเป็นผู้ที่ดำเนินชีวิตในเรา แทนเรา เพื่อเรา ถ้าเราเลิกทำบาปเอง เรากำลังก่อทุกสิ่งขึ้นด้วยไม้ ฟาง และหญ้าแห้ง

สรุปก็คือการเลิกทำบาปที่แท้จริง คือพระวิญญาณเกิดผลในเรา ไม่ใช่เราพยายามบังคับตน อดกลั้นเพื่อเชื่อฟังพระเจ้าในแต่ละวัน มันเป็นเรื่องของธรรมชาติใหม่ครับ

ฟิลิปปี 2.13 พระเจ้าเป็นผู้กระทำกิจในท่านทั้งความปราถนาและการกระทำ